દરેક વખત જ્યારે મારા પિતા

બિઝનેસ ટ્રિપ પર દૂર હોત

મારી માતા વણાટ કરતા;

તેમનો સમય પસાર કરવા માટે,

અથવા વધુ સ્પષ્ટ રીતે,

તેમના પતિને ખૂબ યાદ ન કરવા માટે.

તે મને કહેતા કે તે કેવી રીતે ઉત્સાહિત નથી

તેમની નિરાશાને છોડી દેવાના વિચાર વિશે,

તેમના પ્રેમીને જોવાની ઝંખના વિશે

તેમના શરીરની અંદર જ એક ઘર બનાવવા વિશે.

તેથી જ્યારે મારા પિતાનું અવસાન થયું,

તેમને નિયમિત કામ તરીકે વણાટ કરવાનું શરૂ કર્યું.

તે તેના પતિની ખુરશી પર બેસી

લિવિંગ રૂમની,

વિન્ડોની બાજુમાં

વણાટ કરતા

વરસાદમાં પણ અને સૂર્યપ્રકાશમાં.

તમે જુઓ, મારી માતાએ મને સારી રીતે શીખવ્યું.

હવે જ્યારે પણ તમે ઘરથી દૂર હોવ ત્યારે,

હું તમારા નામે એક કવિતા લખું છું,

અને તમારા હાથ અને હોઠને દોરું છું

કાગળ પર અને એ બધાંને

એક બરણીમાં નાખું છું.

મોટાભાગની રાતો,

હું તમારા અત્તરના દરિયામાં સૂઉં છું,

અને તમારી યાદોના સમુદ્રમાં સફર કરૂં છું.

ચાદરમાં અને ગાદલાઓમાં

જેમાં તમારી ગંધ વસે છે.

મને પથારી વગરની રાખવી ગમે છે,

તેથી હું ખાઈ અને ખાડાઓ ભરતી નથી

જેણે તમને અને મને પકડી રાખ્યા છે,

અને આપણા પ્રેમને અમર રાખ્યો છે

ઘણા દિવસો માટે.

તમે જાણો છો,

અંતર એ ત્રણ અક્ષરનો શબ્દ છે,

અને તેથી એકાંત અને ઝંખના છે,

મારા પ્રેમ,

તે બરણી કાંઠા સુધી ભરાઈ ગઈ છે,

હવે ઘણી બધી કવિતાઓ છે

તો પણ ખૂબ ઓંછી

તારા નામે લખાયેલી,

ઘણી બધી વસ્તુઓ સાથે જે ન કહેવાયેલી છે

છેલ્લી વખત તમે અહીં હતા ત્યારથી.

પાછા આવી જાઓ,

પલંગ બનવાની ભીખ માંગે છે.

કે પાછા આવી જાઓ,

મને તમે ફરી એક બરણી લાવો

ફરીથી કવિતાઓથી ભરવા માટે

જ્યારે તમે પાછા જશો.

અથવા વધુ સારું, કે પાછા આવો,

અને આ વખતે મને કહો,

કે તમે મારા આસપાસ જ રહેશો.